METx Talk Γράψιμο Τελικού Κειμένου

ΟΜΙΛΙΑ MENTAL WEALTH ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΑΤΖΙΟΣ.

ΤΙΤΛΟΣ: ΑΚΟΥΣΕ, ΚΑΙ ΜΗ, ΕΡΕΥΝΑ

Καλησπέρα σε όλους και καλώς ήρθατε στην εκδήλωση μας,  Λέγομαι Γιώργος Μπάτζιος είμαι φοιτητής του 3ου έτους του τμήματος Μουσικής Τεχνολογίας του Μητροπολιτικού Κολλεγίου και σήμερα θα σας μιλήσω για ένα θέμα το οποίο με βάζει σε σκέψεις εδώ και καιρό. Ο τίτλος της ομιλίας μου είναι “Άκουσε, και μη, ερεύνα” και ελπίζω μέχρι το τέλος την ομιλίας αυτής να μπορέσουμε μαζί να αποφασίσουμε σε ποια λέξη θα μπει το κόμμα.  

Έχοντας βρεθεί σε παρέες με μουσικό-τεχνολόγους και ηχολήπτες αναπόφευκτα ξεκινάει η συζήτηση για το πoιο είναι το καλύτερο DAW. Για όσους δεν γνωρίζετε, το DAW (Digital Audio Workstation) είναι το ψηφιακό περιβάλλον - πρόγραμμα στο οποίο μπορούμε να ηχογραφούμε να επεξεργαζόμαστε και να δημιουργούμε μουσική. Στις παρέες λοιπόν αυτές ξεκινάνε να δίνονται οι απαντήσεις όπως Ableton, Cubase, Reaper και άλλα. Συνήθως υπάρχει και ο άνθρωπος που θα πει ότι χρησιμοποιεί flstudio τον οποίο φυσικά μετά από την συζήτηση δεν τον κάνουμε παρέα.

Στην πραγματικότητα όμως σωστή απάντηση δεν υπάρχει διότι πρακτικά μπορείς να πραγματοποιήσεις  ΣΧΕΔΟΝ όλες τις παραπάνω διαδικασίες σε όλα τα industry standard daw που υπάρχουν σήμερα στην αγορά. Φυσικά κάποια προγράμματα είναι πιο αποδοτικά στο να εκτελούν συγκεκριμένες διαδικασίες από άλλα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι το μοναδικό πρόγραμμα που μπορεί να εκτελέσει την διαδικασία (εκτός από πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις φυσικά). Στο παρελθόν έχω ακούσει μια φράση την οποία δεν μπορώ να θυμηθώ ποιος μου μετέφερε αλλά συμφωνώ απόλυτα με αυτή η οποία λέει ότι, <<Το καλύτερο DAW είναι αυτό το οποίο έχεις μάθει να χρησιμοποιείς>>.

Το ερώτημα που είχα εγώ όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με αυτή την τέχνη το οποίο ακόμα με απασχολεί ορισμένες φορές είναι το πώς θα επιλέξω τα ψηφιακά και αναλογικά εργαλεία (μικρόφωνα, ηχεία, ακουστικά, προγράμματα, εξωτερικοί επεξεργαστές) που έχω απόλυτη ανάγκη προκειμένου να μπορέσω να ανταποκριθώ στις ανάγκες της σημερινής μουσικής βιομηχανίας και αυτό το ερώτημα θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σήμερα.

Τα πράγματα έχουν αλλάξει σε σχέση με το παρελθόν, η πηγές γνώσης που είχαν οι ηχολήπτες και οι μουσικό-τεχνολόγοι πριν από 40 χρόνια ήταν οι τοπικοί επαγγελματίες, περιοδικά, επιστημονικά άρθρα άντε και κανένα ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση. Η ποσότητα πληροφορίας που έχει σήμερα κάποιος ο οποίος ξεκινά να ασχολείται με την τέχνη αυτή είναι ασύλληπτα μεγάλη και η ανάγκη για αξιοκρατικό φιλτράρισμα της πληροφορίας που δεχόμαστε είναι μεγαλύτερη από ποτέ. 

Μέσα σε αυτη την μεγάλη πηγή πληροφορίας δεν φοβούνται να βουτήξουν οι εταιρίες οι οποίες πολλές φορές για λόγους μάρκετινγκ αφήνουν να εννοηθεί πως το προιόν τους είναι απαραίτητο αμα θέλεις να γίνεις πετυχημένος μουσικός παραγωγός, ή ηχολήπτης ή οτιδήποτε. Υπάρχουν προγράμματα εκει πέρα έξω τα οποία υποστηρίζουν οτι μπορούν να κάνουν πιστή αντιγραφή αναλογικής επεξεργασίας πολύ παλιών αναλογικών επεξεργαστών. Οτι μπορούν να μετατρέψουν τον ήχο ενός μικροφώνου των 50 ευρώ σε κάποιο γνωστό μικρόφωνο των 1000 ευρώ, και άλλες πολλές υποσχέσεις. Φυσικά να πούμε σε αυτό το σημείο οτι υπάρχουν εταιρίες εκει έξω με προγράμματα οι οποίες πληρούν αυτές τις υποσχέσεις στο 100%. Τι γίνεται όμως όταν ισχύει το αντίθετο. Όταν δηλαδή εγώ και ο κάθε εγώ που ξεκινάει την σταδιοδρομία του γίνεται θύμα ψεύτικων υποσχέσεων εντάσσοντας τα προγράμματα η τα plugins μέσα στο workflow μου. Κλειδώνοντας ουσιαστικά την διαδικασία και πιστεύοντας οτι μου είναι απαραίτητα για να κάνω την δουλειά μου.

Εδώ μπλέκεται στην σηζήτηση η έννοια του placebo. Για να δούμε όμως τι είναι το placebo. Η λέξη Placebo πρακτικά δεν έχει μοναδικό ορισμό και προέρχεται από το λατινικό “I will please” που σημαίνει θα ικανοποιήσω. Πρόκειται για την ανάγκη της ανθρώπινης φύσης να ικανοποιήσει την συνθήκη την οποία παρακολουθεί να συμβαίνει.  Άρικτα συνδεδεμένη είναι η έννοια του Placebo με την ιατρική κοινότητα από όπου και εμφανίστηκε πρώτη φορά το 70’. Η πιο απλή περιγραφή που μπορούμε να παρουσιάσουμε είναι ότι ένας ασθενής ο οποίος θα λάβει ένα φάρμακο το οποίο ο ίδιος πιστεύει ότι είναι αληθινό, ακόμα και αν αυτό το φάρμακο αποτελείται από απλή ζάχαρη, τότε, παρατηρούνται συμπτώματα τα οποία θα έπρεπε να υπάρχουν μόνο άμα το φάρμακο ήταν αληθινό, είτε καλά συμπτώματα είτε κακά. Με λίγα λόγια το μυαλό έχει την δύναμη να δημιουργήσει την συνθήκη, που περιμένει ως αποτέλεσμα.

Αυτή την καθαρά ιατρική έννοια έχουν καταφέρει να χρησιμοποιήσουν εταιρίες στο όνομα του κέρδους με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτών, στο δικό παιδικό μυαλό τουλάχιστον, τις telemarketing διαφημίσεις με τα βραχιόλια τα οποία σου προσφέρουν ισορροπία και δύναμη. Τα εν λόγο βραχιόλια αποδείχθηκαν πολλές φορές «ψεύτικά» αποτελούμενα απλά από ένα κομμάτι πλαστικό, αλλά αυτό δεν σταμάτησε πολύ κόσμο από το να πιστέψει στην δύναμη τους και έτσι το μυαλό τους να πραγματοποιήσει την συνθήκη την οποία περίμενε να έχει ως αποτέλεσμα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση την ικανότητα της δύναμης και ισορροπίας.

Πολύ μακρινό παράδειγμα αυτό, πάμε να δούμε ένα παράδειγμα πιο κοντά στο αντικείμενο της τεχνολογίας.

Σε επιστημονική δημοσίευση που διάβασα με όνομα «Το Placebo εφέ σε ψηφιακά παιχνίδια», προτάθηκε ένα πείραμα κατά το οποίο μία ομάδα ανθρώπων δοκίμασαν την εμπειρία ενός ψηφιακού παιχνιδιού. Οι συμμετέχοντες ενημερώθηκαν  ότι το παιχνίδι περιέχει ai προσαρμοστική τεχνολογία που κάνει την εμπειρία καλύτερη, χωρίς όμως στην πραγματικότητα να υπάρχει αυτή η τεχνολογία στο παιχνίδι. Ως αποτέλεσμα είχε οι συμμετέχοντες να χαρακτηρίσουν την AI τεχνολογία του παιχνιδιού με βαθμολογία 2.6/5 το οποίο σημαίνει ότι κατά την γνώμη τους η τεχνολογία αυτή βοήθησε θετικά την εμπειρία τους στο παιχνίδι, παρόλο, που δεν υπήρχε εξαρχής. 

Αυτή ακριβώς η έννοια του να ισχυρίζεται κάποιος ότι το προϊόν του μπορεί να σου προφέρει πολλά παραπάνω από τι μπορεί στην πραγματικότητα, στην Αμερική το λένε snake oil η αλλιώς όπως το λέμε εδώ στην Ελλάδα, «Απάτη».

Σε αυτό το σημείο θα έχετε παρατηρήσει ότι σας παρουσιάζω παραδείγματα και δεδομένα από εταιρίες που αποδεδειγμένα έχουν χρησιμοποιήσει την τεχνική του “snake oil”. Όμως αυτές οι εταιρίες, δεν έχουν σχέση ούτε με την μουσική τεχνολογία, ούτε με την ηχοληψία. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι διότι, δεν μπόρεσα να βρω εμπεριστατωμένες και αποδεδειγμένες περιπτώσεις τέτοιου τύπου στον δικό μας τομέα, εκτός από υποψίες ανθρώπων με καριέρα στο youtube τις οποίες δεν μπορώ να παρουσιάσω εδώ σήμερα διότι δεν έχω λεφτά για δικηγόρο.

Ο σκοπός όμως αυτής της ομιλίας δεν είναι ούτε να δείξω το δάχτυλο σε κάποια εταιρία, ούτε να κατηγορήσω κάποιον, αλλά να βάλω σε σκέψεις πρώτα απ’ όλα εμένα και μετά ανθρώπους που ξεκινούν να ασχολούνται με την τέχνη αυτή, τους οποίους παρατηρώ να δίνουν πολλά χρήματα σε «χρήσιμα» μέσα σε εισαγωγικά software προγράμματα τα οποία θεωρούν ότι είναι αναγκαία για να δημιουργήσουν την μουσική που ονειρεύονται. Είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος μέχρι πριν από 1 χρόνο είχα στον υπολογιστή μου περίπου 1200 plugins γιατί θεωρούσα ότι για να έχω το καλύτερο αποτέλεσμα χρειάζομαι τον καλύτερο εξοπλισμό. Τον τελευταίο χρόνο έχω βάλει ένα στοίχημα με τον εαυτό μου, να λειτουργώ με όσο περισσότερο minimal τρόπο μπορώ, και πλέον χρησιμοποιώντας μόνο τα build in effects που έχουν τα DAW που χρησιμοποιώ, δηλαδή Ableton και Cubase έχω κάνει όλες τις εργασίες της σχολής και όλα τα προσωπικά και επαγγελματικά μου project, και μπορώ να πω ότι νιώθω πολύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και για το αποτέλεσμα αλλά και για την διαδικασία η οποία έχει γίνει πολύ πιο γνώριμη και προσιτή.

Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εκεί έξω πάρα πολλά χρήσιμα εργαλεία που αξίζουν τα λεφτά τους, τα οποία κάνουν τον ήχο και το workflow μας καλύτερο.

Σήμερα δεν προσπαθώ ούτε να απομυθοποιήσω τα εργαλεία που προσφέρει η νέα τεχνολογία στην ζωή μας αλλά ούτε και να τα εκθειάσω. Υπάρχουν 2 όψεις στο νόμισμα, το να κατεβάζουμε ρολά και να αποκλείουμε κάθε είδους νέα πληροφορία η εργαλείο επειδή φοβόμαστε ότι θα μας κοροϊδέψουν η θα μας κλέψουν τα λεφτά, μας οδηγεί σε στασιμότητα και αν μία λέξη δεν συμβαδίζει την τέχνη με την οποία ασχολούμαστε, αυτή είναι η λέξη στάσιμη. Από την άλλη με το να δεχόμαστε και να χρησιμοποιούμε ότι μας πλασάρουν σαν πρωτοποριακό και αναγκαίο καταλήγουμε να πνιγόμαστε στην πληροφορία και να ρίχνουμε την απόδοση μας ψάχνοντας για το ιδανικό χωρίς, αυτό απαραίτητα να υπάρχει. Γι’ αυτό εγώ δεν είμαι εδώ σήμερα για να σας πω – και για να μου πω – ποια είναι η σωστή λύση σε αυτό το ερώτημα. Αυτό που έχω να πω εγώ αυτή την στιγμή της ζωής μου είναι ότι νιώθω πολύ πιο άνετα να παίρνω αποφάσεις χρησιμοποιώντας με απόλυτη εμπιστοσύνη μόνο τα δικά μου αυτά και αυτό πιστεύω θα έπρεπε να προσπαθήσει να κάνει ο καθένας από μας. Άκουσε και μη ερεύνα. Ευχαριστώ.